Wegens familiale omstandigheden werd de voorstelling afgelast




Esther Ferrer kiest voor een “zeer bijzonder minimalisme, gebaseerd op een onverbiddelijke absurditeit”. Met extreme soberheid verlost ze objecten van hun beperkingen, door hun een bevrijdende uitweg te bieden. Een unieke, compromisloze benadering.

Esther Ferrer was tijdens de jaren 60 actief binnen het avant-gardistische collectief Zaj, dat het regime van Franco talrijke malen beledigde met zijn radicale performances. Esther Ferrer, laureate van de Spaanse Prijs voor Plastische Kunst in 2008, is een van de hoofdrolspelers in de Spaanse interventiekunst. Van in het begin deed ze aan performances waar het publiek bij betrokken was. Ze pikte aan bij een kunstpraktijk die door de dadaïsten en de surrealisten was begonnen en omarmde later ook de erfenis van het minimalisme en de conceptuele kunst. Daarnaast had ze nog een opvallende carrière als fotograaf en kunstcriticus. Tijdens haar lange traject als performancekunste- naar heeft ze deelgenomen aan talrijke festivals in Spanje en in het buitenland. Haar werk geniet
wereldwijd aanzien.