19

Sadaharu Horio wordt beschouwd als een van de meest experimentele Japanse kunstenaars van de 20e eeuw en behoort in zijn thuisland tot de pioniers van de moderne performancekunst.
In 1966 sloot hij zich aan bij de toen al zeer beroemde experimentele Japanse Gutai-groep, waaraan hij een inhoudelijke bijdrage leverde met performances en experimenteel werk, tot de groep in 1972 werd ontbonden. Horio bleef echter onophoudelijk actief en is ook nu nog jaarlijks bij meer dan 100 projecten betrokken, waaronder solo- en collectieve tentoonstellingen, naast indrukwekkende performances die worden gekenmerkt door een grote interactie met het publiek.

Tot Horio’s bekendste werk hoort de reeks schilderijen van verloren voorwerpen, met stukken huishoudelijk afval, stukjes touw, hout, takken, wortels, planken, kratten, dozen, stenen en leder. Horio schildert elke dag, ongeacht de omstandigheden, volgens een ritueel dat zijn kunst helemaal in zijn leven integreert. Hij verwerpt het idee dat de persoon volledige controle heeft over het eindproduct, en volgt de opeenvolging van kleuren in zijn verfdoos. Zo werkt hij volgens een vaste formule en vermijdt hij dat de kleuren een bepaalde symboliek of impliciete betekenis krijgen. Sadaharu Horio wil de boodschap in stand houden dat kunst maken een dagelijkse praktijk is, iets wat iedereen kan doen. Zijn performances zijn interactief en vreugdevol. Ze treden in dialoog met het openbare leven, met kinderen en volwassenen.
 

Na een reeks performances op de dag van de opening voor het publiek zal de kunstenaar ook optreden op vrijdag 14 oktober met leerlingen, en tijdens het weekend met het publiek.