© Alexandra Bertels
RADAR

“Technologie is heel emotioneel”

Kunstenares Alex Verhaest is een van de 6 vrouwelijke kunstenaars op TENDENCIES en vertelt over haar werk A la folie?

Centraal in de installatie A la folie staat een video-triptiek. Verhaests typische vrouwenfiguren – ergens tussen de madonna’s van de Vlaamse Primitieven en de alien-achtige wezens uit sciencefictionfantasieën – zitten in het midden van de nacht achter half neergelaten rolluiken, in een kale woonkamer of op de tegelvloer van een badkamer.

© Alexandra Bertels
© Alexandra Bertels
 

Een vrouwenstem praat tegen een geliefde die er niet meer is. Wie lang genoeg blijft staan, ontdekt verschillende versies van haar verhaal. Steeds gedetailleerder en perverser. Om te eindigen in een versie waarin de geliefde verandert in een blauwe krab die door de vrouw aan stukken wordt getrokken.

Tu m’aimes…
un peu
beaucoup
à la folie
pas du tout


Alex Verhaest : “Kinderrijmpjes zijn meestal raar en pervers. En wreed, héél wreed, net als de liefde. En toen herlas ik het verhaal De metamorfose van Kafka. En las ik verhalen over jongeren die naar Syrië trokken. Vooral één verhaal, over een meisje dat was vertrokken, is me bijgebleven. “Na een tijd sprak ze een taal die wij niet meer verstonden,” vertelden haar ouders. En toen besefte ik opeens: dát is de metamorfose van Kafka. Mensen die hun gemeenschappelijke taal verliezen. En daar ben ik altijd mee bezig, met taal en communicatie.”

“Het is zoals wanneer je ruzie hebt met je lief. De reden ben je daarna meestal vergeten, of waar het nu precies om draaide of wie er nu eigenlijk gelijk had. Wat overblijft is dat gevoel van verlies, van communicatie die niet gelukt is. Het koppel in dit werk is een soort van microsmos om het over misgelopen communicatie op alle niveaus te hebben. ”

© Alexandra Bertels
© Alexandra Bertels
 

De vrouw zien we in de triptiek, de man staat even verderop. Twee versies van zijn hoofd, gemaakt met een 3D-printer, allebei met een gat in zijn hoofd. Alsof er iets is weggevreten. “Mannen zijn emotionele eilanden. Het traditionele seksistische beeld over mannen is dat ze zwijgen over hun verdriet en het opkroppen. Het vreet hen op vanbinnen.”

Het eerste wat de bezoeker ziet is een smartphone. Met een gesprek in blauwe tekstballonnetjes. Ook de voice over van de triptiek zit boordevol blauw. De blues van liefdesverdriet. L’heure bleue. De blauwe kamerjas van een afwezig lief. Het blauwe behang van een kille kamer die nog naar seks ruikt.

“Liefde is… dat je ‘blauw’ kan zeggen tegen iemand en dat die precies weet welk blauw je bedoelt. The perfect blue. Communicatie die eigenlijk voorbijgaat aan de taal.”

© Alexandra Bertels
© Alexandra Bertels
 

TENDENCIES selecteert kunstenaars die pionierswerk leveren op het vlak van nieuwe technologieën. Die er creatief mee omspringen maar het ook in vraag durven stellen.

“Mij interesseert het heel erg om met nieuwe technologieën te werken. Ik denk ook dat het de plicht is van onze generatie om het emotionele terug te introduceren binnen dat technologische. Anders wordt het een hele kille, koude omgeving. Technologie is voor mij heel emotioneel. Mijn telefoon weet meer over mij dan mijn moeder. Dat is een emotionele device.”

“Technologische research en innovatie zijn altijd een belangrijk deel van een project. Langs de andere kant is die technologie voor mij ook gewoon wat verf en penselen zijn voor een schilder, maar dan wel een schilder die nieuwe kleuren wil mengen. Kunst en wetenschap hebben altijd overlapt, kunstenaars hebben altijd nieuwe technologieën vooruit gedreven. Het is voor mij een hele leuke zone om in rond te lopen, en op creatief vlak valt er nog zoveel uit te halen. En het is ook gewoon leuk om te doen.”

http://www.alexverhaest.com/