12

De nacht valt over Beiroet. Fadi, een veertiger, pakt zijn koffers en gaat samen met een vriend naar de luchthaven. Hij zou het land een maand lang verlaten, maar stapt niet op het vliegtuig. In de plaats daarvan huurt hij een auto, verlaat hij Beiroet, neemt hij de autosnelweg naar het noorden en baant hij zich een weg door de bergen.

Ghassan Salhab werd geboren in Dakar, Senegal. Naast regisseur is hij ook scenarioschrijver en docent aan verscheidene Libanese universiteiten. Hij draaide al zes langspeelfilms die stuk voor stuk geselecteerd werden voor internationale filmfestivals: Ashbah Beyrouth (1998), Terra Incognita (2002), Atlal (2006), 1958 (2009), The Mountain (2011) en Al-Wadi (2014) … In 2012 verscheen zijn boek Fragments du livre du naufrage (Amers Editions) en hij schrijft ook geregeld voor gespecialiseerde tijdschriften.


In het kader van Moussem Cities: Beirut (08 > 11/02) wil BOZAR de aandacht van het Brusselse publiek vestigen op de vertegenwoordiging van de stad Beiroet en van Libanon in het filmwerk van twee Libanese auteurs: Vatche Boulghourjian en Ghassan Salhab.   De Libanese cinema, tussen auteursfilm en ontspanning, snijdt delicate kwesties aan in het sociopolitieke discours van het land. De identiteitscrisis, het drama van de uitgestelde rouw, de afwezigheid van een officiële geschiedenis en de materiële en morele vernietiging zijn thema’s die vaak terugkeren bij cineasten als Maroun Bagdadi (Beyrouth Oh Beyrouth, Petites guerres), Borhane Alaoui (Beyrouth la rencontre), Jean Chamoun (Tal Al Zaatar) en Jocelyne Saab (Il était une fois Beyrouth, Une vie suspendue).

In de jaren ʼ90 besluit de generatie cineasten die de oorlog hebben meegemaakt de naoorlogse periode te verfilmen. De cineast, kunstenaar en dichter Ghassan Salhab past in die traditie; hij maakte in de loop der jaren zes langspeelfilms, een reeks experimentele films, documentaires, installaties en schreef ook boeken. Stilistisch put hij inspiratie uit de Europese cinema van grote meesters als Robert Bresson, Jean-Luc Godard en Michelangelo Antonioni. In zijn films is Beiroet een geestesgesteldheid die tastbaar wordt via personages die door de straten van de hoofdstad dolen en ervoor kiezen zich te isoleren.

De cineasten van de laatste generatie, die zijn opgeleid in eigen land, kijken nog naar het verleden en peilen naar het heden en de toekomst van de Libanezen.    In samenwerking met het Nomadische Kunstencentrum Moussem stelt BOZAR de première voor van de laatste film van Vatche Boulghourjian, Tramontane, winnaar van de Speciale Juryprijs tijdens de jongste editie van het Festival du Cinéma Méditerranéen van Brussel, vanaf 14 februari in de zalen via verdeler Cinemien, en de Focus op Ghassan Salhab met de projectie van Terra Incognita (2002) en La Montagne (2011). De regisseurs zullen bij de voorstelling aanwezig zijn.