18

a nocte temporisReinoud Van Mechelen tenor – Anna Besson fluit – Miriam Rignol viola da gamba – Sarah Ridy harp – Loris Barrucand klavecimbel

Programma:

The original Black Joke, sent to Dublin 
Red Joak // True Joke // White Joke // Blue Joke // Fancy's all (Leslie's March)
The Poor Shepherd 
Jack Laten 
Eleanor a run // Ellen a roon // Ailen Aroon 
Siege of Limerick, Teague The Irish Trooper 
Will you go to Flanders
Gilliecrankie // Irish Killiecrankie
Mister Cragh's Irish Tune // The Hawks of Ballyshannon
Maggie Lawder 
Anna, a particular Irish song (Banks of Banna)
Roisin Dubh // Donald Og
Hunt the squirrel // A reell for Jannie // Up with Ailey // Aird's // Chorus Jig
My Nanny O

Als er één muziekstijl in de mode was in het Londen van de 18e eeuw, dan was het wel de Italiaanse. Zo’n drie decennia lang componeerde Händel er een hele rist Italiaanse opera’s, er verscheen een uitgave van de orkestwerken van Corelli en Geminiani vestigde zich in de stad. Maar de Engelsen hielden ook van minder exotische invloeden. Sinds de prille 17e eeuw al, onder het bewind van James I, was het Londense publiek in de ban van Schotse traditionals. Getuige daarvan de rijkelijk uitgegeven bundel Schotse songs Orpheus Caledonius (1725). Hoewel de weerbarstige Ieren minder vlot verzoenbaar waren met de Londenaars, doken toch ook heel wat Ierse deuntjes op in het Londense muziekleven. A nocte temporis, het ensemble rond stertenor Reinoud Van Mechelen, had dus keuze te over bij de samenstelling van dit verrassende Schots-Ierse concertprogramma.

Luister naar de playlist "Early Music" op Spotify

Wist je dat?

  • Portret: Reinoud Van Mechelen

    De jonge Belgische tenor Reinoud Van Mechelen heeft de wind in de zeilen. Met zijn lichte timbre, expressiviteit en uitstekende articulatie laat de zanger een frisse wind waaien door de barokmuziek. Een gesprek naar aanleiding van het ‘portret’ dat BOZAR dit seizoen aan hem wijdt.

    — gepubliceerd op