06

Nathaniel Dorsky (VS, 1943) is een dichter van het analoge medium. Sinds tientallen jaren wandelt hij rond met zijn 16mm-camera. Hij staat bekend als een meester van kleur en korrel, in de traditie van zijn collega-kunstenaars Stan Brakhage en Gregory Markopoulos. De zuivere schoonheid van zijn beelden onthult de sensualiteit van de materiële wereld. De op zichzelf bestaande magie van de dingen die in zijn films vervat zit, suggereert een mysterieuze en oplichtende wereld die hij als volgt beschrijft in zijn boek Devotional Cinema: “We zien plots een verborgen wereld, een die er altijd is geweest, recht voor ons. In een flits staat de geheimzinnige aanwezigheid van de poëtische en zinderende wereld, geladen met mysterie, voor ons.” Zijn beelden lijken niet te behoren tot onze digitale tijd. Tot op heden is zijn werk niet op dvd te verkrijgen: je kan het enkel op 16mm-film ontdekken. Om iedere mogelijke afleiding van het kijken te vermijden, worden zijn films in stilte vertoond, vaak aan de ‘heilige snelheid’ van 18 beelden per seconde - ook de snelheid van stille film.

Dorsky’s films worden afgewisseld met de muziek van Octurn. Dit Belgische hedendaagse jazzensemble verzet zich al meer dan twintig jaar tegen elke categorisering. Het ensemble heeft een heel persoonlijke aanpak van compositie en improvisatie in groep, gebaseerd op nauw samenhangende en onderling afhankelijke vormen, onbepaaldheid en tijdelijkheid, waarbij onmetelijke ruimtes voor klankmeditaties geopend worden.

Fabian Fiorini: piano.
Dré Pallemaerts: drums.
Jozef Dumoulin: fender Rhodes.
Bo Van der werf: baritone sax.

www.nathanieldorsky.net
www.octurn.com