RADAR

Cachivache Bugui Bugui

Beeldend kunstenaar en allroundmuzikant Joris Van de Moortel inspireert zich op de vormelijke overdaad van de barok voor zijn solotentoonstelling Cachivache Bugui Bugui.

Tijdens een barokke performance verklankt hij was, glas, rook, natuur, witte verf, vuur en vandalisme – zijn zeven sacramenten – met veertien muzikanten van het Belgian National Orchestra.

 

Een dreunend klokgeluid golft door Joris Van de Moortels kunstkapel. De klank borrelt op uit een gong en resoneert in de speakerkast van een soort barokaltaar. Daarin liggen levenloze performers, of eerder wat ervan overblijft. De enige bron van leven komt uit hun iPod touch waarop ruisende video’s van voorgaande performances in een loop worden afgespeeld, op het ritme van de gongslagen.

© Galerie Nathalie Obadia & Joris Van de Moortel (detail)
© Galerie Nathalie Obadia & Joris Van de Moortel (detail)

Het lijkt alsof je in de coulissen van een kerk bent terechtgekomen. Rondomrond hangen twaalf monotypes als een kruisweg in zwart-wit. Geïnspireerd door de aanbiddende figuren in Van Loons Ter Hemelopneming van Maria, tekende Van de Moortel het gelaat en de handen van de aanbidsters en zette hij de tekeningen met plastische lichaamsdelen vast in collages. Daarmee legt hij de nadruk op het vleselijke in de beeldtaal van de barok, een beeldtaal waarin Theodoor van Loon, net als zijn tijdgenoot Rubens, helemaal thuis was.

© Galerie Nathalie Obadia & Joris Van de Moortel (detail)
© Galerie Nathalie Obadia & Joris Van de Moortel (detail)

Het grote werk achteraan, Auch Mit den Groupies (ter hemel), is ook geïnspireerd op Van Loons Ter Hemelopneming van Maria. Het massief houten kader van twee op vier meter verenigt het dionysische – een onbeheerste, onrustige, extatische geestvervoering – met het apollinische – alles wat beheerst, doordacht en berekend is.

De solotentoonstelling is nauw verweven met Van de Moortels muziekstuk voor zeven ‘apollinische’ strijkers en zeven ‘dionysische’ blazers, een nieuwe compositie in samenwerking met Thomas De Prins en gebaseerd op zijn performancereeks A Sunday Mess, De 7 Sacramenten voor een Performance.

Op 19 oktober 2018 vervoegt Van de Moortel veertien muzikanten van het Belgian National Orchestra op gitaar, en verklanken ze was, glas, rook, natuur, witte verf, vuur en vandalisme – de zeven sacramenten van de kunstenaar – op scène, springende snaren, brekend glas en kokende was incluis. Van de Moortels nieuwe compositie in ware ‘Fluxus’- en ‘Musique concrète’-stijl is pure barok. De kunstenaar verwijst naar de Franse componist Pierre Schaeffer (°1910-1995), een pionier van de Musique concrète die in een van de laatste interviews zei dat zijn levenslange zoektocht naar een nieuwe vorm van muziek totaal mislukt was: componisten moeten eerder kijken naar de barokperiode als model en synthese voor nieuwe technische en muzikale ontwikkelingen.


In het kader van het barokjaar 2018 en de tentoonstelling Theodoor van Loon. Een caravaggist tussen Rome en Brussel.

Naar aanleiding van de expo wordt het tweede deel van de publicatiereeks Songs of the Incomplete uitgebracht, net als een vinylplaat met de originele opnames van de performance A Sunday Mess.

Zie ook