RADAR

Repairing The Future: Brieven van jongeren aan hun toekomstige zelf

Anaïs Mateus

Met de interviewreeks Repairing the Future wil BOZAR nieuwe perspectieven bieden op de toekomst, via gesprekken met wetenschappers, kunstenaars en denkers uit verschillende disciplines. In die context willen we ook een stem geven aan de jonge generatie, en in het bijzonder aan een aantal deelnemers aan het open platform Next Generation, Please!. Deze Brusselse jongeren, tussen 16 en 21 jaar oud, geven hun kijk op de toekomst telkens in een persoonlijke brief, gericht aan henzelf over 20, 30 of 50 jaar.

Anaïs Mateus is 19 jaar en net afgestudeerd in de richting beeldende kunsten aan het Atheneum van Anderlecht. Ze is geïnteresseerd in mode en in alles wat te maken heeft met het thema diversiteit. Ze nam deel aan de editie 2019-2020 van Next Generation, Please! in het kader van het project ‘Home Sweet Home’.

50 jaar later

Lieve Anaïs,

Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe je eruitziet. Het gebeurt niet zo vaak dat ik nadenk over wie jij bent of over wie ik zou willen dat je bent. Vandaag doe ik dat wel. Vandaag schrijf ik mijn gedachten neer voor jou, mijn toekomstige ik, zodat jij straks nog weet wie ik ben. Dat zal je ongetwijfeld helpen om de beste versie van jezelf te blijven zijn. Weten wie we zijn en waar we vandaan komen, helpt ons altijd om te bepalen waar we naartoe gaan en wie we willen worden. Tussen jou en mij is er 50 jaar verschil. Jij bent ik en ik ben jij, maar ik weet zeker dat we erg verschillend zijn, want er is de tijd die ons scheidt. Tijd betekent evolutie, verandering en groei. Jij weet dingen over ons en onze wereld die ik niet ken.

Lieve Anaïs, je bent nu waarschijnlijk 68 jaar, of misschien al 69. Ik wil je graag enkele dingen vragen, toewensen en aanraden. Je hebt in het leven ongetwijfeld al heel wat meegemaakt – zowel goede als slechte dingen, zowel overwinningen als mislukkingen, want het ene gaat niet zonder het andere. Ik wens je toe dat je een echte vechter bent gebleven, die niet opgeeft wanneer het moeilijk wordt. Ik vraag dat je dapper de confrontatie blijft aangaan met alles wat je bang maakt of je probeert tegen te houden. Met ‘dapper de confrontatie aangaan’ bedoel ik niet ‘zonder angst te voelen’, maar veeleer ‘ondanks die angst’. Ik hoop dat je de voorbije 50 jaar je irrationele faalangst hebt overwonnen, en dat je hebt geleerd te genieten en te houden van je kleine overwinningen. Die kleine overwinningen zijn belangrijk, want zij leiden uiteindelijk tot de ‘grote overwinningen’.

Ik wens je toe dat je alle dromen waarmaakt die ik vandaag heb. Zoals mijn droom om elke ochtend te mogen opstaan om dingen te doen waar ik van hou en waardoor ik gepassioneerd ben. Mijn droom om de wereld rond te reizen. Of mijn droom om iets te veranderen in de mode-industrie, een sector waar ik enorm van hou, maar die ik niet helemaal kan goedkeuren. Ik wil je vragen om op het juiste pad te blijven, zoals nu, wat er rondom jou ook moge gebeuren. Het is niet gemakkelijk om me een beeld te vormen van de wereld waarin jij leeft. In ieder geval hoop ik dat de maatschappij die ik ken in positieve zin geëvolueerd is. Dat onze samenleving heeft ingezien dat er veel te veel systemen zijn die niet werken. Ik hoop dat dat allemaal veranderd is en dat jij aan die verandering hebt bijgedragen. Want ook dat is een van mijn dromen: onthoud de waarden die ons zijn aangeleerd en die ik in ons probeer te cultiveren. Die waarden zijn respect voor onszelf en voor anderen, houden van onze naaste als van onszelf, openheid van geest en geduld. En vooral houden van God met heel onze ziel en heel ons verstand. Ook jij moet jouw steentje bijdragen. Ik reken op jou en ik geloof in onze capaciteiten!

Met deze brief wil ik jou herinneren aan dat jonge meisje vol energie, vol dromen, vol geluk en vol geloof, dat meisje dat ik ben en dat jij was. Ik schrijf je vooral voor de moeilijke momenten en de twijfels waarmee de grote dame die je geworden bent, te maken zal krijgen. Waar je je in het leven ook bevindt, ik weet dat die momenten zullen komen en dat je je mede dankzij deze brief niet zult laat meeslepen door de maalstroom van het leven.

Ik stel me voor dat je op de leeftijd van 68 of 69 jaar op een keerpunt in je leven staat, en ik hoop dat je nog steeds dingen blijft doen waardoor je gepassioneerd bent. Tot slot wil ik graag zeggen dat ik blij ben met ons parcours, met alles wat we al gedaan hebben en alles wat we nog zullen doen. Ik hoop dat je bent opgegroeid zonder je ware identiteit te verliezen.

Zie ook