19

BOZAR bestelt de eerste mondelinge bloemlezing uit de poëzie van modeontwerpster, muzikante, schilder en stijlicoon uit Parijs Vava Dudu. De gedichten die ze op haar kledij aanbrengt, overstijgen de mode en muziek, als opmerkelijke uiting van de pop- en punkcultuur. Haar poëzie werd uit het Frans naar het Engels vertaald door de New Yorkse kunstenaar, muzikant en docent Geo Wyeth, en bewerkt door de Castiliaanse schrijver en curator Alberto García del Castillo. De bloemlezing zal worden voorgesteld tijdens een bijzonder avondevenement met lezingen en muziek.

 

Vava zette in de jaren 1990 haar eerste stappen in de modewereld. Ze deed ervaring op bij ontwerpers als Jean-Paul Gaultier, voor wie ze korsetten ontwierp. Met haar eigen collectie modeaccessoires, gemaakt van antieke kralen, verwierf ze erkenning in het wereldje. In 2001 mocht ze de prestigieuze ANDAM Fashion Award in ontvangst nemen voor haar collectie met Fabrice Lorrain. Vava en Fabrice weigeren conventionele kledij te ontwerpen. Ze passen daarentegen bestaande kledij aan vanuit een doe-het-zelfbenadering en brengen er tekst op aan. In 2002 vormden Vava, Nikolu en Stéphane Argillet samen de elektropunkband La Chatte. Vava schrijft de tekst en zingt. Niet veel later prijkten gedichten van Vava op tweedehandskledij die ze naar haar hand zette. Veel van die gedichten vloeiden voort uit haar activiteit als songwriter voor La Chatte. Ze schrijft in eerste instantie met de hand in het Frans op kledingstukken die ze een punkkantje aanmeet. Intussen zijn ze al in ontelbare aantallen en versies verschenen, geschreven en geschilderd door Vava, en te zien op tentoonstellingen, in winkels, op concerten en feestelijkheden. Sommige worden verkocht, andere blijven in Vava's studio in Parijs. Vava werkte recentelijk samen met Courrèges en andere modehuizen. Vava schrijft met stiften, ze naait en tekent. Vava maakt gebruik van verf: witte verf op rood kunstleder.

 

Geo is actief in de wereld van muziek, performancekunst, verhalende beeldhouwkunst en videokunst.

Het project waar Geo vandaag aan werkt, Muck Studies Dept., brengt zwartAmerikaanse muziek in verband met de mijnindustrie, de onderzoeksjournalistiek en de woelige wateren van rassenverhalen en vaderlandsvisies. Het werk van Geo was al te zien in het New Museum, het Stedelijk Museum, het MoMa PS1, de Nederlandse Nationale Opera, Triangle France, de Anthology Film Archives, The Kitchen, TENT, Arsenic, Biquini Wax, LA MoCA, New York Live Arts, The Studio Museum in Harlem, Boston ICA, La MaMa Theatre, Human Resources, The Pyramid Club, Joe's Pub en tal van andere locaties. Geo is medeoprichter van het Rotterdamse ontmoetingscentrum voor de queer-gemeenschap Tender Center. Van 2015 tot 2016 was Geo artist in residence bij de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Geo geeft momenteel les aan het Dutch Art Institute (DAI), waar de focus ligt op belichamingsstrategieën in performance, storytelling en herdenking.

 

Alberto is vooral bekend als schrijver van de in 2017 verschenen biografie van de FransItaliaanse meerman, musicus en entertainer Steev Lemercier. Onlangs goot Alberto de woorden van Esther Newton, Ocaña en Luis Zapata in scripts en performances. Voor die van Zapata schakelde hij de hulp in van de Mexicaanse academica Susana Vargas Cervantes. Hij schreef nog twee andere boeken: Midpoint en Retrospective, naast magazines als Girls Like Us, Petunia en het blad van het Antwerpse Fotomuseum. In Brussel leidt hij samen met Marnie Slater het queer-kunsteninitiatief Buenos Tiempos, Int.