Belgian National Orchestra, Halls & Ott

Strauss, Ravel en Sibelius gooien de ramen van een hete zomeravond open. Wat binnenwaait is pure passie en onweerstaanbare couleur locale. Richard Strauss zet de toon met Don Juan: brutaal, roekeloos en onweerstaanbaar. Het orkest stort zich in een avontuur van energie en verlangen, met een flair die meteen alle zintuigen prikkelt. Daarna neemt Maurice Ravel de vurige fakkel over met zijn Pianoconcerto in G. Geen omwegen, maar muziek die je meteen bij de keel grijpt: een broeierige mengeling van sensuele jazz, blauwe blues en Parijse elegantie. Internationaal gevierd pianiste Alice Sara Ott laat de piano trillen en zingen. Haar spel is scherp en speels in de hoekdelen, teder en ontroerend in het dromerige middendeel, waar de tijd even stil lijkt te vallen en Ravels jazzy elegantie volledig tot bloei komt. En dan de Boléro. Ravel herleidt muziek van repetitieve mechaniek tot een ongezien hoogtepunt: één ritme, één melodie, steeds intenser herhaald. Wat begint als beheersing en afstand, groeit uit tot iets lichamelijk, obsessief en onontkoombaar. Dirigent Matthew Halls leidt meesterlijk deze dans die niet meer loslaat. De zon zakt, de warmte blijft.