Philip Guston et l'Antifascisme

Het politieke engagement van kunstenaar Philip Guston is lange tijd naar de achtergrond verdrongen in de interpretatie van zijn werk. Van zijn rol in de New York School tot zijn figuratieve ommezwaai in de jaren ’70 werden zijn werken geïnterpreteerd vanuit het perspectief van een stilistische reflectie, die hem van het abstract expressionisme naar motieven uit stripverhalen leidde, in een ironische en karikaturale stijl. Maar de politieke lading is altijd bepalend geweest. In zijn beginjaren had Guston zich aangesloten bij de antiracistische en antifascistische beweging. Zijn herinneringen aan de jaren ’30 komen naar boven wanneer hij rond 1968 verontwaardigd reageert op de onderdrukking van de burgerrechtenbeweging en de demonstraties in de marge van de Democratische Conventie in Chicago. De motieven die hij in de jaren ’70 gebruikte, zijn in feite herinneringen aan de jaren ’30. Daar liggen de wortels van zijn ironische en scherpzinnige geest, die ons vandaag de dag zo aanspreekt, nu Amerika opnieuw in de greep raakt van staatsracisme.

Christian Joschke is een Franse kunsthistoricus, gespecialiseerd in de geschiedenis van fotografie, visuele culturen en de relaties tussen kunst en politiek. Hij is hoogleraar kunstgeschiedenis aan de École des Beaux-Arts in Parijs en heeft eerder lesgegeven aan verschillende Franse en Zwitserse universiteiten. Hij is medeoprichter en mededirecteur van het tijdschrift Transbordeur, gewijd aan de geschiedenis van fotografie, en vertaler naar het Frans van werken van Duitse kunsttheoretici zoals Hans Belting.