Remember to turn down the brightness and mute your phone.

Terug naar het evenement
Salzburger Festspiele

Salzburger Marionettentheater & Ensemble Isabelle Faust

27 Sept.'26

Zaal M

Igor Stravinski (1882-1971) 

Histoire du soldat, om gelezen, gespeeld en gedanst te worden (in 2 delen) (1918) 

Libretto van Charles Ferdinand Ramuz (1878-1947) 

Deel één

  • Marche du Soldat (1)
  • Petits airs au bord du ruisseau (1)
  • Marche du Soldat (2)
  • Pastorale (1)
  • Pastorale (2)
  • Petits airs au bord du ruisseau (2) 

Deel twee

  • Marche du Soldat (3)
  • Marche Royale
  • Petit concert
  • Trois danses : tango, valse, ragtime
  • Danse du Diable
  • Petit choral
  • Couplets du Diable
  • Grand choral
  • Marche triomphale du Diable 

Duur: 90 min. Concert zonder pauze.

Wanneer de poppen dansen met de duivel 

Tijdens WOI trekt Igor Stravinski, vrijgesteld van dienst in het Russische leger, zich definitief terug in Zwitserland, waar hij al sinds 1910 met zijn gezin verbleef tussen het vele reizen. Het stadje Morges wordt een ontmoetingsplek voor kunstenaars in de marge van het oorlogsgeweld: Italiaans componist Ferruccio Busoni, Zwitsers schilder René Auberjonois, dirigent Ernest Ansermet en schrijver Charles-Ferdinand Ramuz vinden er een creatieve uitlaatklep. Duizenden kilometers verwijderd van Rusland ziet Stravinski zijn geboorteland uit elkaar vallen. Machteloos hoort hij het nieuws over de moord op Rasputin, de revolutie in Petrograd en de gedwongen troonsafstand van tsaar Nicolaas II. Al is het vooral de Oktoberrevolutie van 1917 die een impact heeft op het leven van Stravinski. De nieuwe regering van Bolsjewieken schaft auteursrechten af, met gevolg dat hij geen royalty's meer krijgt van zijn Russische uitgevers, nadat ook al de Duitse uitgevers zijn vergoedingen hadden bevroren.  

In dorre grond groeien de mooiste bloemen. Zo kiemt een idee bij Stravinski, Ramuz en Ansermet: “We kwamen vaak samen en zochten koortsachtig naar een uitweg uit deze verontrustende situatie. Zo kregen Ramuz en ik het idee om tegen zo laag mogelijke kosten een soort klein rondreizend theater op te richten dat gemakkelijk van de ene plaats naar de andere kon worden vervoerd en zelfs in heel kleine dorpen kon worden opgevoerd.” schrijft Stravinski in zijn Chroniques de ma vie. Hun keuze valt op het Russische sprookje De gedeserteerde soldaat en de duivel van Aleksandr Afanasjev, een faustisch verhaal uit 1829. Stravinski vertaalt het Russisch voor Ramuz, die er een Franstalig libretto van maakt.  

Het verhaal 

Tijdens zijn verlof van het front keert de soldaat terug naar zijn geboortedorp, maar onderweg wordt hij benaderd door de duivel, vermomd als oude man. Die is erg geïnteresseerd in de viool van de soldaat en stelt voor om hem te ruilen tegen een magisch boek dat eeuwige rijkdom belooft. “Elke vraag die aan het boek wordt gesteld, is een gevonden schat,” wordt verteld. De soldaat stemt niet alleen toe maar volgt de duivel ook naar hem thuis en logeert er drie dagen. Of was het langer? Tot zijn grote verbazing blijken er geen drie dagen, maar drie jaar verstreken te zijn. Terug in zijn geboortedorp wordt de soldaat door niemand meer herkend, zelfs niet door zijn moeder. Hij vervloekt zijn domheid.  

Later komt hij opnieuw de duivel tegen, vermomd als veekoopman, die hem herinnert dat hij een fortuin kan verdienen met het boek. Zo wordt de soldaat schatrijk in materialiteit, maar straatarm in vrienden en familie. Een nieuwe ontmoeting met de duivel is niet uit te sluiten. Als een oude verkoopster biedt ze de viool van de soldaat te koop aan. Die wil wel een bod doen, maar is verbolgen wanneer hij er geen klank uit kan krijgen. Meer dan een gedempt stuk sparrenhout is het niet. In zijn woede verscheurt hij het magische boek en daagt hij de duivel uit voor een kaartspel. Daarin verspeelt de soldaat al zijn geld, maar wint hij wel zijn viool terug.  

Ondertussen gaat het nieuws rond dat de prinses ziek is en de man die haar kan genezen, haar hand krijgt. De soldaat twijfelt niet en zoekt haar op. Misschien kan een huwelijk zijn plaats in de maatschappij terug opeisen. Met zijn virtuoos vioolspel krijgt hij haar op de been en gaat ze aan het dansen. De duivel verschijnt weer – als zichzelf - maar wordt verdreven door de soldaat en de prinses. De muziek overwint!  

Een nieuwe sprong in de tijd toont dat de soldaat en prinses getrouwd zijn. Een happy end lijkt in de maak tot de duivel de soldaat verleidt en ze samen in de verte verdwijnen. We hebben ons lesje nu wel geleerd: geluk of vrijheid is niet te koop.  

De muziek 

Stravinski heeft in 1917 geen symfonisch orkest of balletgezelschap ter beschikking en schrijft zijn L’Histoire du Soldat voor een bezetting van zeven muzikanten: klarinet, fagot, trompet, trombone, viool, contrabas en percussie. Elke instrumentengroep is vertegenwoordigd, net als bij een jazzband - enkel de fagot kwam niet voor in Amerikaanse jazzbands in die tijd. Tel daarbij nog drie acteurs (verteller, soldaat en duivel) en je hebt een compact theatergezelschap dat op tournee kan gaan. Dat was ook het doel van dit werk; om “gelezen, gespeeld en gedanst” te worden in tal van Zwitserse gemeentes, al moeten ook die plannen in de koelkast. Na de première op 28 september 1918 in Lausanne, wordt de tournee geannuleerd omwille van de Spaanse Griep. Tegenslag komt nooit alleen.  

Onder de gesproken tekst, boven de dans en tussen de mime weerklinkt de muziek als een dorps miniatuurorkest. Violiste Isabelle Faust verzamelde voor deze uitvoering een topcast rond haar. De vioolpartij is door haar rol in het verhaal bijzonder, als een personage binnen het ensemble. Ze klinkt ‘volks’ door de dubbelgrepen en Russische melodieën. De viool heeft bovendien een dubbele betekenis. Wanneer de soldaat zijn viool weggeeft, geeft hij eigenlijk een stukje van zijn ziel af. Of wanneer de duivel verdreven wordt met muziek, is de viool dan niet het figuurlijke wapen?  

Een mars begeleidt de soldaat telkens wanneer hij het toneel opkomt of onderweg is. Zijn tred is wankel door de accenten op de zwakke tellen en de korte afwisseling van maatsoorten in de partituur - typisch Stravinski. De duivel spreekt met opzet lelijk en zeurend, terwijl de Prinses woordloos acteert. Zij krijgt wel een choreografie toegeschreven en danst nadat de soldaat haar genezen heeft een tango, wals, ragtime en paso doble. Stravinski koppelt zo steeds een specifiek ritme en melodie aan een tafereel (mars, dans, pastorale of koor) of aan een personage. Het is een houvast voor de luisteraar, die tegelijkertijd doorheeft dat er iets mis is omdat geen twee motieven exact hetzelfde zijn.  

De poppen 

In de uitvoering van het Salzburger Marionettentheater verschijnen er geen acteurs op het podium, maar poppen gemaakt uit licht hout, met grote klompen als voeten en hoofden van verfrommeld papier. Ze zijn het werk van de bekende Duitse kunstenaar Georg Baselitz, recentelijk in april 2026 overleden. “Ik wilde poppen maken waarbij de personages niet aan hun uiterlijke kenmerken te herkennen waren. In plaats daarvan beperkte ik mezelf tot slechts enkele kleuren. Alleen deze kleuren definiëren het personage. De stemacteur staat in voor het verdere herkennen van de personages.” De soldaat krijgt een rood hoofd, de duivel een rood hoofd met een serpentachtig lichaam en de Prinses wordt koningsblauw. Per marionet zijn er maar liefst twee poppenspelers nodig! Regisseur Matthias Bundschuh voegde nog de Kleine Trompettist en Grote Trommelaar als personages toe en laat ook de Koning en dorpsbewoners opdagen.  

L’Histoire du Soldat is het tijdloze bewijs dat je met minder meer kan. Niet als precedent voor onze beleidsmakers, maar als inspiratiebron voor de volgende generatie kunstenaars. Er mag eens een hoek af zijn. Niet alles hoeft op een positieve noot te eindigen. En grandeur is geen voorwaarde voor imponerende emoties. Wees moedig en geneigd tot het goede. Net zoals de soldaat eigenlijk. 

Guillaume De Grieve 

Salzburger Marionettentheater

Het Marionettentheater van Salzburg, een van ’s werelds meest gerenommeerde marionettentheaters, werd in 1913 opgericht door beeldhouwer Anton Aicher met een opvoering van W. A. Mozarts Bastien und Bastienne. De door Aicher ontwikkelde marionettenkunst, die tot op de dag van vandaag door het theater in ere wordt gehouden, is door UNESCO erkend als immaterieel cultureel erfgoed. Vanaf de jaren '50 verwierf het Marionettentheater van Salzburg internationale bekendheid door zijn producties van Mozarts grote opera’s. Tegenwoordig omvat het uitgebreide repertoire opera, musicals, toneel, sprookjes en ballet, evenals hedendaagse producties en samenwerkingen met gerenommeerde culturele partners en kunstenaars. 

De kunst van de Salzburgse marionetten bereikte een breder publiek via televisieproducties met Sir Peter Ustinov voor ZDF/3sat in de jaren '90, evenals via streamingdiensten van de ORF. Het ensemble bestaat uit tien poppenspelers die zijn opgeleid in een breed scala aan traditionele ambachten, waardoor ze de marionetten, decors en rekwisieten zelf kunnen vervaardigen. Het theater beschikt over een eigen kostuumatelier, een hout- en metaalbewerkingsatelier, en natuurlijk een speciaal poppenatelier. In elke productie worden tussen de 20 en 90 marionetten gebruikt, en het Marionettentheater van Salzburg telt momenteel meer dan 700 artiesten in zijn ‘gezelschap’. Naast ongeveer 160 voorstellingen per jaar in Salzburg gaat het ensemble jaarlijks op wereldtournee. 

Matthias Bundschuh

regie & lichtdesign

Matthias Bundschuh is een Duitse acteur, auteur en poppentheaterregisseur. Hij studeerde theater aan de Universiteit van Londen en toneel aan het Max Reinhardt Seminar in Wenen en aan de Ernst Busch-universiteit voor theaterkunsten in Berlijn. Aanvankelijk trad hij vrijwel uitsluitend op als acteur en werkte hij samen met regisseurs als Luc Bondy, Barbara Frey en Robert Wilson. Hij maakte deel uit van de ensembles van de Kammerspiele München en het Deutsches Theater Berlin. Daarnaast was hij te gast bij het Schauspielhaus Hamburg, de Schaubühne Berlin, het Schauspielhaus Zürich en de Salzburger Festspiele. Door het vertolken van diverse sprekende rollen in opera’s maakte hij kennis met het werk van Claus Guth (Wiener Festwochen), Robert Carsen (Deutsche Oper Berlin) en Barrie Kosky. Nadat hij zich op film- en televisierollen had gericht, werd hij bij een breder publiek bekend door bioscoopfilms als Shoppen en So viel Zeit en door televisiefilms als Die Wannseekonferenz. Als auteur heeft Matthias Bundschuh werken van Dostojevski en Walser voor het toneel bewerkt, en zijn scenario Vergehen, gebaseerd op een roman van Jan Peter Bremer, is onlangs verfilmd. 

Sinds 1997 is hij ook werkzaam als regisseur en ontwerper voor marionettentheatervoorstellingen. Tot zijn producties behoren onder meer Henry Purcells Dido and Aeneas in Cottbus en Oscar Wildes Salomé in München. Hij was verantwoordelijk voor het scenario, de regie en het decorontwerp voor de korte marionettenfilm Wohin ist, der ich war und bin, naar Franz Werfel, die in 2009 in samenwerking met het Marionettentheater Salzburg werd opgenomen. Bij het Marionettentheater Salzburg heeft hij Le Carnaval des animaux van Camille Saint-Saëns geënsceneerd en, voor de Mozartwoche 2024, Mozart en Salieri van Rimski-Korsakov, waarvoor hij ook de poppen en het decor ontwierp. Na in 2001, 2004 en 2016 als acteur op het Festival van Salzburg te hebben opgetreden, maakte hij in 2025 zijn regiedebuut op het festival met L’Histoire du soldat, met decorontwerp van Georg Baselitz. 

Georg Baselitz

decor & poppen

Georg Baselitz werd in 1938 geboren in Deutschbaselitz in Saksen en overleed dit jaar in april op 88-jarige leeftijd. Hij was werkzaam als schilder, grafisch ontwerper en beeldhouwer aan de Ammersee in Beieren, in de regio Salzburg en in Imperia aan de Italiaanse Rivièra. Na zijn studie schilderkunst in Oost- en West-Berlijn hield hij in 1963 – het jaar waarin hij afstudeerde – zijn eerste tentoonstelling in de Berlijnse galerie Werner & Katz, die voor een schandaal zorgde. Sinds 1969 is hij wereldwijd bekend geworden met schilderijen met omgekeerde motieven. Hij nam onder meer deel aan documenta 5 in Kassel in 1972. De Staatsgalerie voor Moderne Kunst in München wijdde in 1976 een grote overzichtstentoonstelling aan hem. In 1980 exposeerde hij zijn eerste sculptuur, Modell für eine Skulptur, in het Duitse paviljoen van de Biënnale van Venetië. 

Zijn werk is opgenomen in toonaangevende internationale collecties en musea. Belangrijke overzichtstentoonstellingen van zijn oeuvre vonden onder meer plaats in het Guggenheim Museum in New York (1995), het Musée d’Art Moderne de Paris (1996 en 2011), de Royal Academy of Arts in Londen (2007), de Fondation Beyeler in Bazel (2018), het Hirshhorn Museum and Sculpture Garden in Washington, D.C., en, in 2021, in het Centre Pompidou in Parijs. Ter ere van de 85e verjaardag van de kunstenaar creëerde het Kunsthistorisches Museum in Wenen een visuele dialoog tussen zijn werk en oude meesters uit de eigen collectie, getiteld Baselitz — Nackte Meister. In 2022 was hij, op uitnodiging van de Weense Musikverein en in samenwerking met Wien Modern, curator van de reeks ‘Musikverein Perspektiven’, waarin twee aan hem opgedragen composities van Elisabeth Harnik en Olga Neuwirth in wereldpremière gingen. 

Hij ontwierp de decorontwerpen voor Harrison Birtwistles Punch and Judy bij de Nederlandse Nationale Opera in Amsterdam (1993), György Ligeti’s Le Grand Macabre in het Theater Chemnitz (2013) en Richard Wagners Parsifal tijdens het Operafestival München van de Beierse Staatsopera (2018). Georg Baselitz gaf vanaf 1978 enkele jaren les aan de Staatsacademie voor Schone Kunsten in Karlsruhe en tot 2003 aan de Universiteit der Kunsten in Berlijn. Tot zijn talrijke onderscheidingen behoren het Praemium Imperiale in Tokio (2004) en het Oostenrijkse Ereteken voor Wetenschap en Kunst (2005). In 2019 werd hij verkozen tot lid van de Académie des Beaux-Arts van het Institut de France in Parijs. In 2015 werd hij Oostenrijks staatsburger. 

Leonhard Winkler

beeldhouwen & poppen

De Duitse beeldhouwer Leonhard Winkler werd in 1997 in Ebersberg geboren. Hij volgde een opleiding in Glonn tot modelbouwer, gespecialiseerd in carrosseriebouw en productie, en werkte op het gebied van meettechniek. Vervolgens volgde hij een opleiding tot houtsnijder aan de vakschool voor houtsnijwerk in München, waar hij zijn opleiding tot meester-ambachtsman voortzet. Zijn werken zijn tentoongesteld op jaarlijkse tentoonstellingen en hebben diverse prijzen gewonnen. Naast zijn werk als timmerman verkent Leonhard Winkler in zijn eigen projecten vele materialen en technieken, zoals steenhouwerij en metaalgravure. Tijdens zijn opleiding liep hij een Erasmus-stage bij het Marionettentheater van Salzburg, waar hij als beeldhouwer onder meer de hoofden van de figuren voor de productie Romeo und Julia (2024) vervaardigde. Voor hetzelfde theater heeft hij, in nauwe samenwerking met Georg Baselitz, alle hoofden en lichamen van de poppen voor L’Histoire du soldat vervaardigd. 

Dominique Horwitz

vertelling

Dankzij zijn scherp muzikaal gevoel is acteur Dominique Horwitz een van de meest gevraagde artiesten in het muzikaal-literaire genre — of het nu gaat om Schönbergs A Survivor from Warsaw, Stravinsky’s L’Histoire du soldat of Beethovens Egmont. Hij wekrte samen met artiesten als Daniel Barenboim, Christoph Eschenbach, Isabelle Faust en Zubin Mehta. Horwitz werd in 1957 in Parijs geboren en verhuisde in 1971 naar Berlijn. Op 19-jarige leeftijd maakte hij zijn debuut op het grote scherm in David van Peter Lilienthal. In 1978 trad hij op in een cabaret-intermezzo in het Berlijnse Cabaret des Westens. Daarna volgden engagementen bij het Zimmertheater in Tübingen, het Residenztheater in München en het Thalia Theater in Hamburg. Dieter Wedel bracht hem terug naar de filmwereld in Der große Bellheim, en in 1993 brak hij internationaal door in Stalingrad van Joseph Vilsmaier. Sindsdien is hij in talrijke films en televisiedrama’s te zien geweest, terwijl hij altijd trouw is gebleven aan het theater, waar hij onder meer te zien was in The Black Rider (Robert Wilson), Die Dreigroschenoper (Katharina Thalbach) en Harold Pinters Mondlicht (Peter Zadek). In 2015 oogstte hij veel succes als Schillers Wallenstein in het Duitse Nationaal Theater in Weimar, en in 2023 maakte hij zijn debuut als Tevye in Anatevka in de Weense Volksoper. Omdat hij was opgegroeid met de chansons van Jacques Brel, besloot hij in 1984 een avond met liederen van de grote chansonnier te presenteren. Een succesverhaal begon. Horwitz singt Brel werd in 2017 voor het eerst opgevoerd in het Weense Musikverein, en sinds 2021 vormt een versie van het programma voor klein orkest een aanvulling op de bestaande arrangementen voor groot orkest en zeskoppige band. Hij maakte in 2012 zijn debuut als operaregisseur met Webers Der Freischütz in het Theater Erfurt, regisseerde in 2018 Sjostakovitsj’ operette-revue Moscow, Cheryomushki in het Musiktheater im Revier en regisseerde in 2019 Strauss’ Ariadne auf Naxos in het Mainfranken Theater Würzburg. Tot zijn cd-opnames behoren de toneelmuziek van Mendelssohn voor Antigone, Athalia en Oedipus in Kolonos met het MDR-symfonieorkest en L’Histoire du soldat. Dominique Horwitz ontving onder meer de Gouden Leeuw voor beste uitvoerder, de Mephisto-prijs en, meest recentelijk, in 2023, de speciale prijs van INTHEGA. 

Isabelle Faust

viool

Isabelle Faust weet haar publiek te boeien met haar meeslepende interpretaties. Ze benadert elk stuk met het grootste respect en gevoel voor de muziekhistorische context en het historische gebruik van instrumenten. Door een zo groot mogelijke authenticiteit te combineren met een hedendaagse invalshoek, slaagt ze er steeds weer in om voor een divers publiek betekenisvolle ontmoetingen met een breed scala aan werken te creëren. 

Nadat ze op zeer jonge leeftijd de gerenommeerde Leopold Mozart-wedstrijd en de Paganini-wedstrijd had gewonnen, trad ze al snel regelmatig op met 's werelds belangrijkste orkesten, waaronder de Berliner Philharmoniker, het Boston Symphony Orchestra en het NHK Symphony Orchestra Tokyo. Dit leidde tot nauwe en langdurige samenwerkingen met dirigenten als Andris Nelsons, Giovanni Antonini, François-Xavier Roth en Sir John Eliot Gardiner. De artistieke nieuwsgierigheid van Isabelle Faust omvat alle tijdperken en vormen van instrumentale samenwerking. Naast de grote symfonische vioolconcerten omvat dit onder meer Schuberts Octet op historische instrumenten, Igor Stravinsky’s L’Histoire du Soldat en György Kurtágs Kafka Fragments met Anna Prohaska. Faust heeft zich al vanaf het begin sterk ingezet voor hedendaagse muziek: tot haar meest recente wereldpremières behoren composities van Péter Eötvös, Brett Dean en Vito Žuraj. In november 2026 zal ze samen met het SWR-symfonieorkest de wereldpremière verzorgen van Philippe Manoury’s New Concerto for Violin and Orchestra. 

Hoogtepunten van het seizoen 2026-27 zijn onder meer tournees met het Barokorkest Freiburg en het Symfonieorkest van de Beierse Radio, beide onder leiding van Sir Simon Rattle, een optreden met het Marionettentheater Salzburg in de productie van L’Histoire du Soldat, het SWR Symfonieorkest onder leiding van François-Xavier Roth en de Springhead Constellation (Beethovens Tripelconcert met András Schiff en Jean-Guihen Queyras). Op het programma staan ook concerten met onder meer het Chicago Symphony Orchestra, het Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra en de Berliner Philharmoniker. Tijdens haar residentie in het Barbican Centre in Londen staan optredens op het programma met zowel het London Symphony Orchestra als het BBC Symphony Orchestra, evenals solo- en duo-recitals. 

Op het gebied van kamermuziek is ze opnieuw te beluisteren in een trio met Tabea Zimmermann en Jean-Guihen Queyras, en tijdens een tournee door de VS in een duo met Kristian Bezuidenhout. In het voorjaar van 2027 volgt een voorproefje van het Beethoven-jubileum: de complete pianotrio-cyclus met Alexander Melnikov en Jean-Guihen Queyras in het Muziekgebouw Amsterdam. 

Talrijke opnames zijn unaniem geprezen door critici en bekroond met de Diapason d’or, de Gramophone Award, de Choc de l’année en andere prijzen. Tot de meest recente opnames behoren het Vioolconcert van György Ligeti (met Les Siècles onder leiding van François-Xavier Roth), het Vioolconcert van Benjamin Britten (met het Symfonieorkest van de Beierse Radio), werken voor viool en orkest van Pietro Locatelli (met Il Giardino Armonico) en werken voor soloviool van Biber, Matteis, Pisendel, Vilsmayr en Guillemain. Isabelle Faust bracht nog meer geliefde opnames uit, onder andere van de sonates en partita’s voor solo-viool van Johann Sebastian Bach, evenals vioolconcerten van Ludwig van Beethoven en Alban Berg onder leiding van Claudio Abbado. 

Isabelle Faust bespeelt de Stradivarius ‘Sleeping Beauty’ (1704) en de Guarneri del Gesù ‘Canary Bird’ (1743), die haar genereus in bruikleen zijn gegeven door de L-Bank Baden-Württemberg en de Karolina Blaberg Foundation. 

Matthias Bundschuh, regie & lichtdesign
Georg Baselitz, decor & poppen
Leonhard Winkler, beeldhouwen & poppen
Dominique Horwitz, vertelling 

Ensemble 

Isabelle Faust, viool  
Pascal Moragues, klarinet  
Giorgio Mandolesi, fagot  
Reinhold Friedrich, kornet  
Ian Bousfield, trombone 
Wies De Boevé, contrabas  
Raymond Curfs, percussie 

Poppenspelers 

Edouard Funck & Ursula Winzer, de soldaat
Philippe Brunner & Eva Wiener, de duivel
Vladimir Fediakov & Maximilian Kiener-Laubenbacher, de prinses 
Veronika Grimme, de veteraan 
Marion Mayer, de boodschapper & de trompettist
Philipp Schmidt, de koning & de drummer 
Salzburger Marionettentheater, dorpsbewoners 

Coproductie met Salzburger Festspiele, gerealiseerd dankzij de generositeit van Galerie Thaddaeus Ropac.  

Copresentatie met Gent Festival.  

De 2026 tour wordt ondersteund door fürst developments, Salzburg. 

Chester Music Ltd/Edition Wilhelm Hansen, gerepresenteerd door Bosworth Music GmbH/Wise MusicGroup. 

Salzburger Marionettentheater  

Philippe Brunner, productieleiding
Philipp Schmidt, regie-assistent & dramaturgie
Günther Schöllbauer, technische leiding
Leonhard Winkler, Maximilian Kiener-Laubenbacher, Vladimir Fediakov, Emanuel Paulus & Ursula Winzer, props atelier
Edouard Funck, Marion Mayer & Eva Wiener, naaiatelier
Maximilian Kiener-Laubenbacher, technische uitvoering van poppen
Günther Schöllbauer, belichting 
Alexander Proschek, geluid & akoestiek
Philipp Schmidt, ondertiteling 
Edward Maltby, Engelse vertaling ondertiteling
Jean-Boris Szymczak, geluidstechnicus voor stemopnamen
Big Image Potsdam, druk achtergronddoeken
Hannes Auer & friends Fotografie GmbH, druk papieren 
Bernhard Müller, productiefoto’s

De poppen en het decor zijn gemaakt in de werkplaatsen van het Marionettentheater Salzburg.  

De uitvoeringspraktijk van het Marionettentheater Salzburg is in 2016 door de Oostenrijkse UNESCO-commissie uitgeroepen tot immaterieel cultureel erfgoed.  

Bozar Maecenas 

Patrick Derom Gallery • Monsieur et Madame Bertrand Ferrier • Baron en Barones Marnix Galle-Sioen • Baron Xavier Hufkens • Monsieur et Madame Laurent Legein • Madame Heike Müller • Monsieur et Madame Dominique Peninon • Monsieur et Madame Antoine Winckler • Monsieur et Madame Bernard Woronoff • Chevalier Godefroid de Wouters d'Oplinter 

Bozar Fine Art Circle Founding Members 

Mr and Mrs Ravi Bhansali • Monsieur Hubert Bonnet (Fondation CAB) • De heer en Mevrouw Dirk Cavens • De heer Simon Devolder • Monsieur Eric Everard • Madame Anne Gangsted • Baron Xavier Hufkens • Monsieur Augustin Lippens • Monsieur Michel Moortgat • Madame Lucy Jane Pereira • Monsieur Charles Riva 

Bozar Patrons 

Monsieur et Madame Charles Adriaenssen  • Madame Joséphine d’Ansembourg • Monsieur Werner d’Ansembourg • Comtesse Laurence d'Aramon • Art By Goralska S.à.r.l. • Monsieur Jean-François Bellis • Docteur Amine Benyakoub • Baron et Baronne Berghmans • De heer Stefaan Bettens • Monsieur Philippe Bioul • Mevrouw Roger Blanpain-Bruggeman •  Madame Laurette Blondeel • Comte et Comtesse Boël • Monsieur et Madame Thierry Bouckaert • Monsieur Thierry Boutemy • Comte et Comtesse Emmenuel de Briey • Ecuyer Maximilien du Bus de Warnaffe • Madame Marion Bywater • Madame Anny Cailloux • Madame Valérie Cardon de Lichtbuer • Madame Catherine Carniaux • Madame Paloma Castro Martinez de Tejada • Prince et Princesse de Chimay  •   Monsieur Jim Cloos et Madame Véronique Arnault • Mevrouw Chris Cooleman • Monsieur Emile Culot • Madame Marguerite Culot • Monsieur et Madame Denis Dalibot • Madame Bernard Darty • De heer en mevrouw Philippe De Baere • Madame Louise Descamps • Madame Hélène Deslauriers • Monsieur Amand-Benoit D'Hondt • De heer Bernard Dubois • Mevrouw Sylvie Dubois •  Madame Claudine Duvivier • Madame Barbara Eggers • Madame Dominique Eickhoff • Baron et Baronne William Frère • Monsieur François Gérard et Madame Jessica Parser •  Baron et Baronne Pierre Gurdjian • De heer en mevrouw Philippe Haspeslagh - Van den Poel • Madame Susanne Hinrichs et Monsieur Peter Klein • Monsieur Jean-Pierre Hoa • Madame Bonno H. Hylkema • Madame Fernand Jacquet • Baron Edouard Janssen • Madame Elisabeth Jongen • Monsieur et Madame Jean-Louis Joris • Monsieur et Madame Adnan Kandiyoti • Monsieur Sander Kashiva • Monsieur Sam Kestens • Monsieur et Madame Klaus Körner • Madame Marleen Lammerant • Monsieur Pierre Lebeau • Monsieur et Madame François Legein • Monsieur et Madame Charles-Henri Lehideux • Monsieur et Madame Philippe le Hodey • Madame Gérald Leprince Jungbluth • Monsieur Xavier Letizia • Monsieur Bruno van Lierde • Madame Florence Lippens  •  Monsieur et Madame Clive Llewellyn • Monsieur et Madame Thierry Lorang • Madame Denise Louterman • Madame Valeria Onofrj • Madame Olga Machiels-Osterrieth  •  De heer Peter Maenhout  •  Monsieur et Madame Alain Mallart  •  De heer en mevrouw Frederic Martens • Monsieur et Madame Dominique Mathieu-Defforey • De heer en mevrouw Frank Monstrey (urbion) • Madame Philippine de Montalembert • Madame Nelson • Dr. Bram Peeters et Monsieur Lucas Van Molle  •  Famille Philippson • Monsieur Gérard Philippson • Comte et Comtesse Antoine de Pracomtal • Monsieur Bernard Respaut • De heer en mevrouw Guy en Martine Reyniers • Madame Elisabetta Righini et Monsieur Craig Finch • Monsieur et Madame Michael Rosenthal • Monsieur et Madame Frédéric Samama • Monsieur et Madame Philippe Schöller • Monsieur et Madame Olivier Solanet • Monsieur Eric Speeckaert • Monsieur Jean-Charles Speeckaert • Madame Apolline de Spoelberch • Monsieur Guillaume de Spoelberch • Monsieur Paul de Spoelberch • Vicomte Philippe de Spoelberch et Madame Daphné Lippitt • Madame Anne-Véronique Stainier • Monsieur Didier Staquet et Madame Lidia Zabinski  •  De heer Karl Stas • Mevrouw Caroline Steyaert • Monsieur et Madame Philippe Stoclet • Monsieur Nikolaus Tacke et Madame Astrid Cuylits • De heer en mevrouw Coen Teulings • Monsieur et Madame Philippe Tournay • Dr. Philippe Uytterhaegen • Monsieur et Madame Xavier Van Campenhout • De heer Marc Vandecandelaere • De heer Alexander Vandenbergen • Mevrouw Barbara Van Der Wee en de heer Paul Lievevrouw • Monsieur Michel Van Huffel • De heer Koen Van Loo  •  De heer en mevrouw Anton Van Rossum • De heer Johan Van Wassenhove • Monsieur et Madame Albert Wastiaux • Madame Nathalie Waucquez • Monsieur et Madame Jacques Zucker  

Bozar Circle 

Monsieur Axel Böhlke et Madame Clara Huizink • Monsieur et Madame Paul De Groote • Monsieur Rodolphe Dulait • Madame Liliane Gam • Mevrouw Natasja Peeters • De heer en mevrouw Remi en Evelyne Van Den Broeck • Monsieur Guillaume van Doorslaer et Madame Emily Defreyne   

En al onze Leden die anoniem wensen te blijven