Marijn Geluykens: Kun je jezelf kort voorstellen? Wat is je achtergrond en specialisatie, en wat voor publiek begeleid je? Hoe lang werk je al als gids bij Bozar? 

Maïka Janssens: Ik studeerde kunstwetenschappen en haalde daarnaast ook een pedagogisch diploma aan de KULeuven. Al tijdens mijn studie ben ik als gids aan de slag gegaan. Ik had de smaak snelte pakken. Ondertussen werk ik elf jaar als gids en sinds twee jaar heb ik er zelfs mijn voltijds beroep van gemaakt. 

In Bozar begon ik in 2017. Het is niet alleen een schitterende locatie om te mogen werken, maar het is ook heel verrijkend om elke keer nieuwe expo’s te (be)studeren. Op die manier wordt mijn horizon telkens verruimd. Ik begeleid hier verschillende doelgroepen door de tentoonstellingen, gaande van kinderen die met de klas komen, volwassenen die Nederlandsleren tot volwassenen met een grote culturele bagage. Ook dat is voor mij een enorme verrijking: een kind van 8 jaar kan een vraag stellen die me op een hele andere manier doet kijkenof een volwassene legt een link die ik daarvoor niet zag. 

Wat maakt gidsen in Bozar voor jou zo bijzonder? Is er een moment of een reactie van bezoekers die je altijd is bijgebleven of je echt heeft verrast? 

Hoe vaak het ook gebeurt, het blijft een magisch moment wanneer kinderen en zeker jongeren zeggen: ‘Zijn we anderhalf uur in de tentoonstelling geweest? Dat is zo snel gegaan!’ Dan weet ik dat ze ervan genoten hebben en zich thuis gevoeld hebben. Ik vind het ontzettend belangrijk om die jonge bezoekers welkom te doen voelen. Zij zijn ons publiek van morgen!

Waarom mogen bezoekers de tentoonstelling Picture Perfect volgens jou niet missen? Wat maakt ze bijzonder, en is er een werk dat er voor jou echt uitspringt? 

Wat is het ‘perfecte plaatje’? We worden er op alle leeftijden en in alle delen van de wereld mee geconfronteerd. Maar wie bepaalt de regels? Deze tentoonstelling heeft me doennadenken over de structuren van ons denken over en kijken naar het perfecte plaatje. Er zit een grote verscheidenheid van kunstenaars en sterke werken in de tentoonstelling waardoorik denk dat iedereen wel een aanknopingspunt zal vinden.  

Wat er voor mij zeker uitspringt, zijn de werken van Sandra Lazzarini. Haar foto’s zijn zo zacht en toch zo krachtig. Haar modellen passen niet in hét perfecte plaatje. Of je lichaam nu rimpels heeft of ongeschoren is, je mag gezien worden. Op een anonieme manier laat Sandra elk lichaam in zijn waarde. Ze geven me een optimistisch gevoel voor de toekomst. 

Heb je een tip voor bezoekers om het meeste uit hun bezoek aan Picture Perfect te halen? 

Ga in gezelschap naar de tentoonstelling zodat je met elkaar over de werken en de teksten kunt praten en discussiëren, want deze tentoonstelling wil doen nadenken en doen stilstaanbij structuren en ideeën die we vaak vanzelfsprekend vinden. Je kan na je bezoek aan de tentoonstelling je gesprek zelfs verder zetten in de Hortahal met een drankje.